Η Τεχνο-Λογική Θεματογραφία αποτελεί μια προσπάθεια συγκέντρωσης και ταξινόμησης τεχνικών άρθρων και σκέψεων. Απευθύνεται σε μαθητές, φοιτητές, τεχνίτες, μηχανικούς αλλά και σε όλους αυτούς που δημιουργούν με τα χέρια τους, χρησιμοποιώντας το μυαλό τους.

Η ιστοσελίδα δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και δεν δέχεται διαφημίσεις με χρηματικό αντίτιμο. Επιχειρήσεις, οργανισμοί και επαγγελματίες που θα διαθέσουν τεχνικά άρθρα για την συλλογή μας, μπορούν να προβάλλουν το banner τους επάνω από το αντίστοιχο άρθρο, με παραπομπή στην ιστοσελίδα τους.

Η χρήση της Τεχνο-Λογικής Θεματογραφίας, συνεπάγεται την αποδοχή των κανόνων χρήσης της ιστοσελίδας

Εισαγωγή στην Οξυγονοκόλληση

Ονομάζεται και οξυγονοσυγκόλληση ή συγκόλληση με οξυγονοασετυλίνη.
Εμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση μεταλλικών ελασμάτων ή δοκών, ράβδων, σωλήνων κ.λπ.
Χρησιμοποιείται για αυτογενή συγκόλληση, όταν πραγματοποιείται μέσω της τήξης των άκρων των δύο προς συγκόλληση τεμαχίων και με προσθήκη ή όχι συγκολλητικού υλικού όμοιο με τα συγκολλούμενα τεμάχια.
Χρησιμοποιείται επίσης και για ετερογενείς σκληρές συγκολλήσεις, που απαιτούν υψηλές  θερμοκρασίες τήξης από 500οC έως 1100οC. Οι πιο συνηθισμένες κολλήσεις αυτού του τύπου είναι η μπρουντζοκόλληση και η ασημοκόλληση.
Η απαραίτητη θερμότητα για την  συγκόλληση παράγεται με τη βοήθεια του οξυγόνου (Ο2) και της ασετυλίνης (C2Η2). Η θερμοκρασία καύσης φτάνει τους 3200οC περίπου. Τέτοια θερμοκρασία δεν μπορεί να δώσει κανένα άλλο αέριο καιγόμενο µε το οξυγόνο, εκτός από την ασετιλίνη. Γιατί η ασετιλίνη έχει μεγάλη θερμογόνο δύναμη και καίγεται µε μεγάλη ταχύτητα.
Το οξυγόνο που είναι αέριο, άχρωμο, άγευστο, άοσμο και είναι απαραίτητο για την διατήρηση της
καύσης. Παράγεται από τον υγροποιημένο ατμοσφαιρικό αέρα (µε ψύξη στους -200οC) ή µε ηλεκτρόλυση του νερού (διαχωρισμό του οξυγόνου από το υδρογόνο).
Η ασετυλίνη που καίγεται με την βοήθεια του οξυγόνου είναι επίσης αέριο άχρωμο, μη τοξικό με δυσάρεστη οσμή και εύφλεκτο. Παράγεται από το ανθρακασβέστιο (CaC2), όταν αντιδράσει µε νερό.
Και τα δύο αυτά αέρια τοποθετούνται σε φιάλες, οι οποίες είναι σημαδεμένες με χαρακτηριστικά χρώματα για να αναγνωρίζεται το περιεχόμενό τους (μπλε για το οξυγόνο και κίτρινο ή κόκκινο για την ασετυλίνη). 
Άλλο στοιχείο χαρακτηριστικό αναγνώρισης του περιεχομένου είναι ο διαφορετικός ήχος που κάνουν οι δύο φιάλες, όταν χτυπηθούν ελαφρά με κάποιο μεταλλικό αντικείμενο. Η φιάλη του οξυγόνου κάνει ένα χαρακτηριστικό ήχο σαν καμπάνα (περιέχει οξυγόνο υπό πίεση), ενώ η φιάλη της ασετυλίνης κάνει υπόκωφο ήχο.
Ο υπόκωφος ήχος της φιάλης της ασετυλίνης οφείλεται στο πορώδες υλικό που χρησιμοποιείται για να συγκρατεί την ακετόνη, η οποία είναι απαραίτητη για να διαλυθεί σε αυτή η ασετυλίνη (η ασετυλίνη υπό πίεση είναι εκρηκτική και γι' αυτό διαλύεται στις φιάλες μέσα σε υγρή ακετόνη).

Μέτρα ασφαλείας σχετικά µε τις φιάλες Οξυγόνου - Ασετυλίνης
1. Οι φιάλες πρέπει να στερεώνονται σε τοίχο και να ασφαλίζονται µε αλυσίδες ή άλλο κατάλληλο µέσο. Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να στερεώνονται κατά τη μετακίνησή τους πάνω σε αυτοκίνητο.
2. Η μετακίνηση των φιαλών δεν πρέπει ποτέ να γίνεται µε κύλιση σε οριζόντια θέση πάνω στο δάπεδο. Θα πρέπει πάντα να τοποθετούνται πάνω σε ειδικό καρότσι μετακίνησης φιαλών.
3. Οι φιάλες δεν πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο ή κοντά σε άλλες πηγές θερμότητας, διότι η πίεση στο εσωτερικό των φιαλών αυξάνεται πολύ και μπορεί να προκληθεί ατύχημα.
4. Οι φιάλες ασετιλίνης δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται σε οριζόντια θέση, γιατί το διαλυτικό υγρό (ακετόνη) φεύγει από τη φιάλη και παρασύρεται προς τον καυστήρα µε κίνδυνο ατυχήματος.
5. Στους χώρους εργασίας θα πρέπει να υπάρχουν µόνο οι φιάλες που χρησιμοποιούμε. Η αποθήκευση φιαλών µε αέρια θα πρέπει να γίνεται µόνο σε ειδικούς χώρους κατάλληλα διαμορφωμένους και µε όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.
6. Κατά τη μεταφορά και τη φύλαξη των φιαλών θα πρέπει να τοποθετούνται τα χαλύβδινα προστατευτικά καλύμματα τους.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε περίπτωση που εκδηλωθεί πυρκαγιά σε φιάλη ασετιλίνης, ο χειριστής της συ-σκευής πρέπει να ενεργήσει ψύχραιμα και γρήγορα, κάνοντας τα ακόλουθα:
• Να διακόψει αμέσως την παροχή της ασετιλίνης κλείνοντας το κλείστρο της.
• Αν δεν μπορεί να φτάσει γρήγορα στο κλείστρο και να κλείσει την παροχή της ασετιλίνης, μπορεί να χρησιμοποιήσει πυροσβεστήρα διοξειδίου του άνθρακα. Η χρήση του πυροσβεστήρα μπορεί να γίνει για λίγα µόνο λεπτά της ώρας από την εκδήλωση της πυρκαγιάς. Όταν όμως στο εσωτερικό της φιάλης έχει αρχίσει η διάσπαση της ασετιλίνης, θα πρέπει να εκτοξεύεται από μακριά μεγάλη ποσότητα νερού (µε μάνικα) για την ψύξη των φιαλών, ώστε να αποφευχθεί η έκρηξη. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να πάρουμε μέτρα προφύλαξης, γιατί τα θραύσματα των φιαλών μπορεί να εκτιναχτούν σε απόσταση εκατοντάδων μέτρων και να προξενήσουν θύματα.

Εξαρτήματα συσκευής οξυγονοκόλλησης
ΚΛΕΙΣΤΡΑ
Με τα κλείστρα των φιαλών οξυγόνου και ασετιλίνης ελέγχεται το άνοιγμα και το κλείσιμο των φιαλών και, επομένως, η τροφοδότηση της συσκευής µε οξυγόνο και ασετιλίνη. Επίσης, στα κλείστρα συνδέονται και οι μανομετρικοί εκτονωτές. 

Ο χειρισμός του κλείστρου της ασετιλίνης γίνεται µε ειδικό κλειδί που πρέπει να φυλάγεται πάντα σε συγκεκριμένη θέση, κατά προτίμηση πάνω στο κλείστρο και δεμένο µε αλυσιδάκι. Το ίδιο κλειδί χρησιμοποιείται, επίσης, και για το σφίξιμο του σφιγκτήρα του μανοµετρικού εκτονωτή πάνω στη φιάλη της ασετιλίνης.
ΜΑΝΟΜΕΤΡΙΚΟΙ ΕΚΤΟΝΩΤΕΣ
Το οξυγόνο και η ασετυλίνη βρίσκονται μέσα στις φιάλες σε πολύ υψηλές πίεσεις (150bar το οξυγόνο και 15bar η ασετυλίνη).Για να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια αμέσως μετά τις φιάλες τοποθετούνται μανομετρικοί εκτονωτές, δηλαδή όργανα που ρίχνουν την πίεση.
Η πίεση που έχει κάθε αέριο στη φιάλη, αλλά και η πίεση της παροχής του, μετά τη μείωση από τον εκτονωτή, φαίνονται σε δύο μανόμετρα που έχει πάνω κάθε φιάλη, το μανόμετρο υψηλής πίεσης (για τη φιάλη) και το μανόμετρο χαμηλής πίεσης (για την παροχή).
ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ
Μετά την έξοδό τους από τους μανοεκτονωτές, τα αέρια οδηγούνται μέσω εύκαμπτων ελαστικών σωλήνων (μπλε ή γκρι για το οξυγόνο και κόκκινο για την ασετυλίνη) προς τη θέση καύσης.
Η απόλυτη στεγανοποίηση των συνδέσεων των σωλήνων και των μανοεκτονωτών με τις φιάλες είναι ιδιαίτερα σημαντική και απαιτεί μεγάλη προσοχή.
Οι συνδέσεις πρέπει να ελέγχονται ως εξής :
·         Η διαρροή Οξυγόνου ακούγεται, μια και το αέριο αυτό είναι αποθηκευμένο υπό πίεση.
·         Η διαρροή ασετυλίνης διαπιστώνεται από τη μυρωδιά.
·         Και στις δύο περιπτώσεις η διαρροή μπορεί να γίνει αντιληπτή με τη χρήση σαπουνάδας πάνω στις συνδέσεις. Αν δημιουργούνται φυσαλίδες, σημαίνει πως υπάρχει διαρροή κάποιου αερίου.
ΒΑΛΒΙΔΕΣ ΑΝΤΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ή ΦΛΟΓΟΠΑΓΙΔΕΣ
Σκοπός των βαλβίδων αντεπιστροφής (φλογοπαγίδων), είναι να µην επιτρέπουν επιστροφή της φλόγας προς τις φιάλες. Τοποθετούνται αμέσως μετά τους μανοµετρικούς εκτονωτές ή λίγο πριν από τον καυστήρα.
Οι φλογοπαγίδες είναι εξαρτήματα που µας εξασφαλίζουν ασφάλεια κατά τη χρήση της συσκευής, γι’ αυτό θα πρέπει πάντα να διατηρούνται σε καλή κατάσταση και να ελέγχεται η λειτουργία τους.
ΚΑΥΣΤΗΡΑΣ ή ΣΑΛΙΜΟ
Το εξάρτημα εκείνο στο οποίο συναντώνται τα δύο αέρια είναι ο καυστήρας, στον οποίο συνδέονται οι δύο ελαστικοί σωλήνες τροφοδοσίας των αερίων. 
 Το άκρο του καυστήρα, που είναι το μπεκ, μπορεί να είναι πολλών μεγεθών με διαφορετική διάμετρο οπής.
Στον καυστήρα γίνεται η ανάμειξη του οξυγόνου με την ασετυλίνη και παράγεται η φλόγα. Η σωστή αναλογία οξυγόνου και ασετυλίνης ρυθμίζει και την ποιότητα της φλόγας.
Η φλόγα που περιέχει περισσότερο οξυγόνο ονομάζεται οξειδωτική φλόγα, ενώ η φλόγα που περιέχει περισσότερη ασετυλίνη ονομάζεται ανθρακωτική φλόγα. Στη σωστή αναλογία ονομάζεται ουδέτερη φλόγα.
 Για την συγκόλληση πρέπει να χρησιμοποιείται πάντοτε ουδέτερη φλόγα.
Η παροχή του οξυγόνου και της ασετιλίνης προς καύση, γίνεται από τους ρυθµιστικούς διακόπτες οξυγόνου και ασετιλίνης. Με τους διακόπτες αυτούς ρυθµίζεται η απαιτούµενη φλόγα για την εργασία που πρόκειται να εκτελεσθεί.
Εργαλεία και εξοπλισµός εργασίας του οξυγονοκολλητή
Ο οξυγονοκολλητής, εκτός από τη συσκευή οξυγόνου-ασετιλίνης και των παρελκόμενων εξαρτημάτων της, στην άσκηση της εργασίας του χρειάζεται και κάποια εργαλεία (γενικής χρήσης και ειδικά εργαλεία συγκολλητή). Τέτοια εργαλεία και προστατευτικά εξαρτήματα φαίνονται παρακάτω:
 Οξυγονοκοπή
Η φλόγα της οξυγονοασετυλίνης χρησιμοποιείται και για κοπή ελασμάτων. Ο καυστήρας που χρησιμοποιείται σε αυτή την περίπτωση είναι ειδικός και ονομάζεται οξυγονοκόφτης
Ο οξυγονοκόφτης, περιλαμβάνει ένα ακόμα αγωγό για παροχή καθαρού οξυγόνου που χρησιμοποιείται για τη στιγμιαία οξείδωση του σιδήρου, που θα προκαλέσει την κοπή (η οξυγονοκοπή χρησιμοποιείται μόνο στα σιδηρούχα υλικά).

Στην πράξη θερμαίνεται το έλασμα μέσω της φλόγας της οξυγονοασετυλίνης και καθώς πυρώνεται τροφοδοτείται καθαρό οξυγόνο. Το οξυγόνο αυτό οξειδώνει το σίδηρο που περιέχεται στο έλασμα και παράγει την κοπή.
Η θερμότητα από την κοπή είναι ικανή να διατηρεί την ερυθροπύρωση του ελάσματος, ώστε να μη χρειάζεται στη συνέχεια θέρμανση μέσω της οξυγονοασετυλίνης. Η φλόγα δηλαδή της οξυγονοασετυλίνης χρησιμοποιείται μόνο για να ξεκινήσει η κοπή.
Η κοπή με οξυγόνο μπορεί να γίνεται είτε με το χέρι είτε μηχανικά. Υπάρχουν ειδικές εργαλειομηχανές κοπής ελασμάτων που πραγματοποιούν κοπή με οξυγόνο και μάλιστα οι πιο σύγχρονες από αυτές καθοδηγούνται από ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου